Brahimi ve Joffe Suriye iç baskılara derhal müttefiklerinin nasıl etkilediğini görmek – İran, Hizbullah ve Irak.
Londra, İngiltere – Rusya ve Çin veto karşısında, Suriye, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi kararı başarısız baskının hükümetin kullanımına ilişkin tüm kısıtlamaları kaldırdığını, hiç şüphe yoktur. Sadece Konseyi’nin daimi üyeleri artık iflah olmaz kurulmasina kadar muhalefetin felaket ders dışında, Rusya ve Çin Şam rejiminin üzerinde daha fazla baskı karşıt, ama Batılı akranlarıyla teklif üzerinde hiçbir kalıcı bir politika alternatifi var gibi ile ayrılır Esad rejimi. Onların kargaşa 24 Şubat 2012 tarihinde Tunus’ta düzenlenen “Suriye Dostları” toplantısında acı belirginleşmiştir.
Beşar Esad rejimi, bu arada, gelenlerle birlikte bakılmaksızın Körfez İşbirliği Konseyi ülkelerinin büyükelçileri çekilmesi Birleşmiş Milletler Genel Kurulu ve Arap Ligi ve tarafından davranış sonraki eleştirilere rağmen, onun darbe devam ediyor büyük Batılı ülkelerin ve diğer Arap ülkeleri.
Suriyeli aktivistler Esad’ın güç tabanı seferber
Gerçekten de, Esad karşı uluslararası kınama büyüyen bir koro Esad sonrası Suriye’de nasıl olacağını üzerinden, hem Batı ve Arap başkentlerinde, kaygıları ile giderilir. Ayrıca, Suriye kötüleşen çatışmada, büyük güç siyaseti mezhep olanlar tarafından desteklenen da olan bölgesel güç mücadeleleri, üzerine tehlikeli eşleştirdiğimize. Öyleyse, bu doğrudan kendi iç baskı etkilenen Suriye’de çevreleyen bu ülkeler için kararsız dinamik demek?
Şii müttefikleri
En hemen etkilenen, belki de, müttefikleri vardır – Lübnan ve merakla, Irak, İran, Hizbullah. Bir düzeyde, bu ittifaklar Şam’da birlikte İran ve Hizbullah Şii yanı sıra, kuşkusuz heterodoks ile Irak’taki Şii ağırlıklı Maliki hükümetinin, getirmek yana doğada mezhep, ancak Şii Alevi rejimi. Ancak gerçekte, ittifaklar güçler, özellikle İran için, siyasi ve diplomatik hedeflerini paylaştı yansıtmalıdır. Suriye ve İran önce Saddam Hüseyin rejiminin paylaşılan iğrenme ile İran-Irak Savaşı (1980-1988) tarafından birleştirildi.
Hizbullah, İran istemci ve Suriyeli bir bağımlı gibi, çünkü geçen yıl Suriye’ye verdiği desteğin süreceğine Lübnan ve geniş Ortadoğu’da Sünni halk desteğini kaybetmiş olsa bile, otomatik bir ortağı oldu. Bu da, sırası gelmişken, son zamanlarda iki ülkenin ortak sınırında yanlısı ve Suriye karşıtı çatışmalara yol açtı. Lübnan hükümeti, ancak, üzerinde çatışma dökülme, yenilenen iç savaş tehdidi korkutucu büyükler olurdu gerektiğini, Suriye için kendi içinde çatışma dışında tutmak için umutsuz.
Irak diplomatik destek, özellikle Şii çoğunluk üzerindeki Irak içindeki İran etkisini, yanı sıra Irak başbakanı ve o kadar 1980′li ve 1990′lı yıllarda al-Dawa temsilcisi olarak onun sürgünde geçirdi Suriye arasındaki bağları yansıtır. Henüz yanı Esad rejimini maddi destek dahil ettik görünmüyor. Bunun bir olumsuz sonucu Iraklı Sünni nüfus arasında bu unsurlar, açıkça şimdi aktif Suriye muhalefeti destekleyen, Esad rejimine muhalif kabul ettiği, bazıları aşırı ve El-Kaide ile bağlantılı olduğunu.
Ürdün Kralı Abdullah’ın “aşırılığın Şii yay” çekirdek – gerçek anahtar, elbette, Suriye-İran ittifakı olduğunu. Devletler arasındaki bu ittifakın önemi özellikle Körfez Suudi Arabistan liderliğindeki Sünni Arap devletleri, orta zorluk İran’ın projesi için çok önemlidir.
Elbette, bu güç mücadelesinin son zamanlarda Irak ve Arap Bahar değişen politik ve ideolojik kumlarına ABD’nin askeri hareket nedeniyle, yoğunlaştırmıştır. Rami Khoury bu etiketler gibi “yeni bölgesel soğuk savaş”, daha geniş ve daha tarihsel Sünni / Şii gerilimi ile hem siyaset ve algılamalarındaki hizalar. Bir Suudi yetkilinin deyişiyle, “İran [Suudi] krallığına, ancak bölgede Sünniler değil sadece doğrudan ve yakın bir tehdit oluşturuyor.”
Bu bağlamda, İran Batı yaptırımlar sokması karşı, Suriye’ye yardım en az $ 1 milyar vermiş ve toplam 5 milyar dolarlık söz söylenir. Gibi, Şam rejiminin yerine siyasi baskı altında daha ekonomik iflas edeceğini öneri, çok iyimser. İran da silah ve mühimmat sağladığı ve hatta değil asker ise, uzman personel göndermeyi de düşünüyor olabileceği düşünülüyor.
Tahran, kısacası, Suriye Baas rejiminin çöküşü önlemeye kararlı görünüyor. Bu her ne pahasına jeostratejik ittifakı korumak istiyor, ama bunu şüpheli olduğunu da Suriye “Yeşil Hareket” aracılığıyla kendi hoşnutsuz nüfusu için bir teşvik olma yolunda veya “rejim değişikliği” için sinsi emellerine rejim değişikliğini önlemek için umutsuz Tel Aviv, Washington ve Brüksel’de barındırdı.
İran çıkarlarını garanti herhangi bir rejimi kabul edilebilir olurdu; Bu onu desteklemek için istediği gibi Esad rejimi değil anlamına gelir. Hayatta kalmak için Esad rejimini tercih olsa bile, İran makul benzer sonuçlar için Rus emelleri yanında, rejim ve muhalefet arasında diyaloğu teşvik etmek için mevcut Çin hareketini desteklemek olabilir.
Suriye Arkadaşlar: pahali bir konuşma dükkan?
Ancak, Tahran Suriye konusundaki tutumunu yumuşatarak umudu yaz İran’ın nükleer programı grev niyeti hakkında İsrail’den kavgacı seslerden karmaşıktır. İsrail zenginleştirilmiş uranyum temini Kum’da bir yeraltı sitesine taşındı ve böylece (Ehud Barack) “hemen hemen hiç ameliyat bunları engelleyebiliriz bir dokunulmazlık bölgesi” girin önce saldırmak için umuyor. Ne yazık ki, bu sürekli yakar Hizbullah’ın yanı sıra, kendi arka bahçesinde İsrail denge arayışı içinde önemli bir dayanak noktası teşkil onun Alevi müttefiklerine siper kazma destek, ilgi daha da İran sağlar.
Muhalifler, yakın ve uzak
Ilımlı Arap devletleri giderek Suriye çatışmacı ve baskıcı davranışın bir öfke duyuyor. Arap Birliği’nin yeni aktivizm rağmen, onun gözlemci misyonu giderek hoşnutsuz nüfusa karşı Esad rejiminin saldırgan politikalarına hiçbir fark yaparak, bir rönesans ancak nemli bir maytap olduğunu ispat etmedi. Körfez ülkeleri, belki de Esad rejimi konusundaki hoşnutsuzluğunu ifade yoksa, kendi halklarının arasında sempatik reaksiyonlar korkan Suudi Arabistan arkasında saf düştü. Suudi Arabistan kendisi, beklenmedik, Suriye rejimi davranışlarını son derece düşman olduğu ortaya çıktı gelmiştir.
Körfez ülkeleri ve Levant
Suriye “ölüm makinesi” durdurmak zorunda kaldığını Ağustos ayında Kral Abdullah’ın bildirilmesi olduğu gibi İran konusunda Riyad kamu yorum, Suudi diplomasisinin zamanki inceliklerini kendi kalkış için çarpıcı edilmiştir. Parçası olarak, bu nedeniyle Suriye’de Sünni çoğunluk içinde bulunduğu kötü durum için doğal bir sempati olduğunu, ama aynı zamanda Suriye davranışlarını Suudi hükümdar kullanıcısının kişisel öfkesini yansıtacak gibi görünüyor. Bu onun 1960 yılında Kral Faysal onun yabancılaşma sonra birkaç yıl geçirdi Suriye ile olan yakın kişisel ilişkiler göz önüne alındığında, şaşırtıcı değildir.
Silahlı muhalefet bile destek – Ancak, Britanya neredeyse kesinlikle baskının devam ettiği kuşatılmış Sünni nüfus için maddi destek düşünmek gerekir. Ve bu Arap Uyanışı sonrasında Arap dünyasında diğer unreconstructed devletler için de geçerli – - Suudi Arabistan ve Körfez devletleri için büyük bir tehlike Suriye’de olayların yanı sıra kendi hoşnutsuz nüfus katalize olmasıdır. Bunlardan bir kısmının, tüm sonra, Esad rejimine karşı onlar şimdi düzey baskıcı gayri meşruluk şarj etmek tamamen bağışıklık vardır. Esad onun komşuları söylüyorum, o ironi üzerine kadar seçti: “Siz gemileri boğulduğu bir sonraki fırtına dışarıda olmayacak.”.
Bu kesinlikle Irak’a dönük ve İran ve Suriye hedefleri için çok açık destek gelen Maliki hükümetinin dizginlemek bir tehlikedir. Ülkenin kanlı ve uzun süreli iç savaş yolunda ilerlerken ters anlamda, aynı zamanda özellikle kitle göçü, esas olarak, çünkü yayılma etkisi Amman korkuların, Ürdün dizginlemek olacak. Ürdün Iraklılar mevcut kaynakları için Ürdünlüler ve Filistinliler meydan olarak Ürdün’ün başkenti huzursuzluk ve suç artmış ve bunun sonucunda, ısırmaya başladı Irak’ta yaptırımlar olarak 1990′larda Irak göçün son derece rahatsız edici anıları vardır. Ancak, bu tür dikkatli rağmen, Ürdün Suriye Sünni çoğunluk artan tehdidi altında gelir ise kenara tamamen durmak mümkün olmaz – ve ana siyasi muhaliflerinden biri, Ürdün Müslüman Kardeşler, Esad rejiminin şiddete karşı yaygara açar süre.
Bu tek devlet, doğrudan Suriye’deki olaylardan sorumlu tutulmuştur, ancak hala hiçbir kamu pozisyon İsrail almıştır. İsrail Başbakanı, denge, Esad rejimi devam etmek için tercih edeceğini, çünkü bu, neredeyse kesinlikle değil, bilinen bir miktar ve herhangi bir yeni rejim ciddi iki huzursuz komşuları arasında etkili bir denge-of-gücü istikrarsızlaştırmak olabilir. Sonuç olarak, bugüne kadar Haziran 2011′de bu adıma Esad için açıkça çağırmadan Golan Tepeleri ateşkes hattı geçmeye çalışan Suriyeli göstericilere ateş açtı ve tırmanan şiddet olaylarını kınayan olarak zaman, sınırları korumak için kendini sınırlı oldu aşağı.
Ancak, Suriye kıyısında iki İran savaş gemilerinin yanaşma son Cumartesi gösterdiği, Tel Aviv, İran’a karşı tek taraflı bir grev başlattı dışladı değil bir zamanda, İsrailliler de onlar değil ‘şeytanın istenirliği yeniden başlayabilir Bilmiyorum. İsrail’de şahinler bir tehdit daha pozlar belirlemek için ihtiyaç göreceksiniz: Suriye’de bir dayanak bulmak için eminiz “İslamcı fundamentalist” bir Şii devleti, ya da “İslamcı fundamentalist” Sünni grupların içeri yılında Esad’ın rejimi aniden mağaralar ise ikincisi ortaya çıkması önlemek için sipariş, bu “Siyonist varlığın” sınırlarını terk etmeyecek tam teşekküllü bir mezhep savaşı engelleme umuduyla, İsrail giderek Suriye rejimi ve onun muhalifleri arasındaki diyaloğun savunucusu olacağı rahatsız edilmeden mümkün .
Kuzey Afrika ve Türkiye
Libyalı devrimciler orada silahlı muhalefeti desteklemek için Suriye’ye sel tehlikesi olmasına rağmen arkasında Mısır, Kuzey Afrika, bir rol oynamaya çok olası değildir. Kamuoyu baskısına karşılık olarak, Mısır bir Arap-milliyetçi “Cumhuriyet” adı altında birleşik bir kez (1958-1961) olarak iki devlet arasındaki ilişkilerde bir izdüşümünden işaretleme, Şam büyükelçisini geri çağırdı. Bu yıl sonuna kadar tamamen çözülecek kadar ordunun gelecekteki rolünün sonuçları nereye götüreceğini Ancak, Mısır halen, kendi devrimini saplantı olduğunu.
Inside Story – İran ve Suriye: kuvvet ve birliğin bir gösteri
Akşam kendisini ahlaki ve diplomatik kınama ötesinde yer almak çok uzak. Yani Ortadoğu’daki olaylarla onlarca yıl varsayılan konumu, tüm sonra, olmuştur. Cezayir kararsız – açıkça eleştirel olmak isteyen için Suriye’deki durumun çok kendi iç koşullar yakındır. Tunus ve Libya Suriye’nin kendi resmi kınamalar devam edecektir, ama çok Libyalıların binlerce Suriye’de protestoculara onların devrimci deneyimi getirmek için gönüllü olsa bile, kendi devrimlerinin sekel geçen yıl başlattık.
Fas erken Esad rejimini kınadı ve buna karşı diplomatik hamle aktif bir rol alır – mutsuz Güvenlik Konseyi kararı ile sunulması olarak gösterdi. Ancak Esad rejimi çöktü sonra bir Arap Ligi müdahale gücünün bir parçası olarak sürece maddi destek dahil olmak istemezdim.
Doğrudan Suriye’deki olaylar etkilenir kalan devlet, elbette, Türkiye’dir. Esad rejiminin eski temkinli müttefiki, Erdoğan hükümeti devlet yönetimli şiddet olaylarını kınayan giderek daha açık sözlü olmuştur.
Ancak, bunun Serbest Suriye ordusu yeniden toplamak ve eğitmek olabilir hangi iki ülkenin ortak sınırında bir “güvenli sığınak” yaratabilir erken ipuçları rağmen, bilerek kaçınılması çok kışkırtıcı bir şey yapıyor etti, dikkat çekicidir. Bu parçalanmış siyasi muhalefet için bir sığınak olmuş ve belki de daha militan faaliyetlerine göz yumdu etti. Başarısız BM Güvenlik Konseyi kararı sonrasında, Türkiye’nin de mızrak başlığı muhtemelen yaptırımlar, rejime blok silah taşımaları, sıkın ve Suriye muhalefete destek büyütmeyi hedefliyoruz yeni bir diplomatik girişim. Ancak, açıktan açığa silahlı direniş savunacak hazır değildir.
Soru neden Türkiye – sadece öncü bir Sünni devleti, ancak giderek Arap dünyası içindeki siyasi değişim için bir paradigma olarak görülen – aktif olarak dahil olabilmek için isteksiz olmalıdır. Kesinlikle Suriye içindeki krizin yayılımı kendisini korumak için askeri güç eksikliği yoktur.
Ne de daha aktif bir rol almak ahlaki otorite eksikliği yok. Gerçekten de, Suriye krizi kelimelerin uluslararası savaş belirgin özellikli vardır. Onun bölgesel müttefiki hüküm sürmesini Tahran isteksizliği tarafından bıkkın, Başbakan Yardımcısı Bülent Arınç, bugüne kadar soru İran hükümetinin dini kimlik bilgilerini çağırmak edecek kadar ileri gitti: “Ben İran İslam Cumhuriyeti sesleniyorum: Eğer olmaya layık olup olmadığını bilmiyorum İslam denir. Suriye’de olup bitenler hakkında tek bir şey söyledi mi? ”
Ancak, komşularıyla sorunları önlemenin Dışişleri Bakanı Davutoğlu’nun politikası göz önüne alındığında, askeri müdahale, Türkiye’nin suskunluk, belki de şaşırtıcı değildir. Bunun yanı sıra kendi Alevi toplumuna ve onun daha çok önem Alevi dikkat etmeliyiz olsa da, onun Sünni Suriye dindaşları sempati değil çünkü bu değildir. Bu yansıtan, belki de, PKK için yenilenen Suriye destek son tehditleri, Türkiye’nin yanı sıra bir müzakere sonuç için Ankara’da bir tercih olarak, yer haline gelmelidir. Sonuçta, Türkiye’de bunlar ne olursa olsun, Suriye sonuçları ile yaşamak zorunda kalacak ve kısa vadede, Esad rejimi çökecek, bu hiçbir şekilde açıktır.
Tahran Suriye [GALLO / Getty] Baas rejiminin çöküşü önlemeye kararlı görünüyor
Batı ve Doğu
Ve o Batılı siyasetçilerin, belki de, gemide alması gerektiği bir derstir. Ahlaki, tepkiler ve ekonomik yaptırımlar Suriye soruna dikkat çekmek olduğunu, Avrupa başkentlerinde ve Washington’da rahatlatıcı varsayımı ciddi yanlış edilir.
Onun güvenilirliğini kaybetti olmasına rağmen, Esad rejimi halen ülkenin ekonomik elit, giderek isteksizce rağmen, Suriye ve hatta azınlıkların desteğini korumak için görünür. Onun askeri kapasitesini iç bastırma, müthiş amaçlı olduğunu ve onu kullanarak ahlaki kısıtlama sorunları engel değildir.
Sivil kayıpların monte olarak, silahlı kuvvetlerin defections giderek artan sayıda bekleyebilirsiniz – ancak bu güç dengesi üzerinde belirleyici bir etkisi olmayacaktır. Tuş komutunu pozisyonların çoğu Esad bizzat sadık Aleviler tarafından açıyor. Ayrıca, Esad çıkarları kendi ile iç içe olan iç güvenlik kurumları, bir ağa bağlı olabilir. Bu bağlamda, rejimi ve güvenlik güçleri arasındaki dinamik daha Mübarek’in Mısır’ın daha Kaddafi’nin Libya benzer.
“Arkadaşlar” bölücü Suriyeli muhalifler yardımcı hedefliyoruz
Esad, geçen yıl da Libya senaryosunun bir tekrar kaçınmak için belirlenen her ikisi de Rusya ve Çin, diplomatik destek ile birlikte, İran’dan aktif dış destek ile izole edilir. Esad diyaloğa hevesi professing tarafından destek çimento hazırlanmıştır ve hatta Alevi kontrolü altında da olsa, çok partili siyasal sistemi için izin veren yeni bir anayasa için referandum teklif etti.
“Cesetler ve Homs moloz toz kokusu” ortasında, Velid Canbolat dediği gibi – bir referandum bir yeni başlayan iç savaş sırasında üstlenmiş olabilir nasıl görmek son derece zordur. Ancak, tüm meşruluğunu kaybettiğini düşünmektedir Esad rejimine yönelik yoğun bir hoşlanmama rağmen Suriye içindeki muhalefetin bir parçası olduğunu, ilke olarak, böyle bir sonucun düşünebilirsiniz belirtti.
Rusya ve Çin, elbette, çok maddi kaygılar var – Rusya, özellikle Tartous yılında yeni bir donanma üssünde işlemleri başlatmak üzere olduğunu ve Suriye rejimi ile devam eden silah anlaşmaları bulunuyor. Ayrıca yeni “yakın komşuları” bir parçası olarak Suriye konusunda ve Moskova’da gelecek Putin’in başkanlığı Batılı bir üstünlük İsrail’in mevcut Amerikan yanlısı karakol yanında, Doğu Akdeniz’de ortaya görmek istemem.
Çin, belki de, daha az odaklanmış endişeleri vardır, ama çok Suriye’deki ama İran çok fazla değil, tehlikede olan ekonomik çıkarları vardır – ve Avrupalı tüketiciler gitmek için kullanılan yüzde 30 olan Suriye petrol, ambargo, her zaman yararlı bir ek sağlayabilir İran, Suudi Arabistan ve Sudan’dan petrol akışı için. Ancak Rusya ve Çin yüklem iddialarını haklı göstermek için Libya zafer sonrasında dış müdahale ve nokta etmenin kabul edilemez olan inançlarını Birleşmiş Milletler müdahalesine karşı olduklarını hem de. Her ikisi de, bir anlaşmalı sonuç teklif – Böyle bir müzakere ortağı olabilir kim olsa, Esad rejiminin vahşeti karşısında, onlar henüz açıkça değil! Bu bağlamda hem devletler sessizce Suriyeli muhalifler kendi temas yapmaktayız olarak fazlalaştı.
Gerçekte, tabii ki, Rusya ve Çin’in, İran gibi, aynı zamanda kendi halklarının üzerine bir göz ile Suriye konusundaki tutumunu formüle. Esad usülü olarak, Putin’in Mart ayında yapılacak cumhurbaşkanlığı seçimleri sonrasında Rus protesto hareketine darbe için kendi elini serbest bırakır. Göstericilerin Onbinlerce siyasi tutukluların serbest bırakılması, düzmece seçimler sona ermesi çağrısında bulunuyor ve Putin kenara adım atmak için. Çin Tibet ve Doğu Türkistan’da Uygurların izlediği batı illerinde huzursuz Tibetli topluluklar gelen en büyük endişe ile, huzursuzluk benzer savunmasızdır. Şiddetli protestolar 2008 Tibet Mart ayaklanması ve Sincan’daki potansiyel huzursuzluk Müslüman Uygurların kültür ve dini inanç şiddetli baskıya yol açmıştır beş yılını tahmin ediliyor.
Ne yazık ki, Batılı güçlerin kendi kamusal söylem önerir fazla hareket özgürlüğü üzerinde daha büyük bir kısıtlama karşı karşıya. Olarak Libya’da meydana Hatta kısa ve sınırlı müdahale, önemli bir stratejik ortam oldukça öngörülemeyen etkileri vardır – çok daha karmaşık, gerçekten, Libya etrafında daha. Kaç devlet gibi belirsiz sonuçlar ile bir askeri operasyon için sorumluluk almak isteyeceksiniz.
İngiltere ve Fransa – - nedeniyle savurdu savunma bütçeleri, bunu yapmak için hangi olanaklardan yoksun Durumları kas müdahalesinin en aktif savunucularından bazıları gerçeği ile kötü yapılır. Dağıtım araçlarının belirsizliğini koruyor olsa da, iki lider Paris’te onların son zirvede sunabilir iyi Homs gıda yardımı olduğu dikkat çekicidir. Esad rejimi için yoğun Kongre ve popüler hoşlanmama rağmen, daha fazla dış maceraları için Amerikan isteksizlik daha da büyüktür. , Özel, Suudi Arabistan dahil olmak üzere bazı Arap devletleri, onlar Suriye silah temin edeceğini ima olsa bile, Şubat sonunda Tunus’ta, insani yardım teklifleri, “Suriye Friends” kabul edebileceği tek gerçek girişim vardı direnci – umutsuzluk avukatı, muhtemelen neden olacak kaos verildi.
Görünüşteki zafer
Suriye’de unfolding durumun tehdit ahlaki bir felaket, Bileşik büyük bir siyasi biridir. Esad rejiminin düzensiz çöküşü Ortadoğu için bir felaket olurdu. Suriye’de bir iç savaş neredeyse kesinlikle doğrudan dolaylı olarak diğer devlet ve devlet dışı aktörler ile ilgili bir takım çizim Suudi Arabistan ve İran arasındaki kutuplaşma güç mücadelesi, projeksiyon, Lübnan ve Irak’a yayılmış ve en az bir, tüm bölgenin istikrarı bozan olurdu nesil.
İran savaş gemilerinin Suriye’nin Tartus limanında rıhtım ‘
Ancak, Esad rejimi sınırsız tutmak ve yerine belki az çok daha muhtemel iç savaş değil, yapar. Hafız Esad iktidarı bu yana, rejimin sekter doğası büyük bir askeri birikmesi için izin verilen İsrail ile Büyük Suriye ve savaş durumu, tutkusu ile gizlenen edildi. Ama Suriyeliler savaş yapmayı kendilerini sadece Alevi hakimiyeti vurgulanıyor ve dini hatlar boyunca siyasi parçalanma zorlamıştır.
Ironi, tabii ki, müzakere edilmiş çözüm şiddetin bölgesel sonuçlarını önler mevcut çıkmazından kurtaracak tek geçerli yol olduğunu, ama yine de, özellikle iki tarafında görmek için muhalefet-on-the-toprak giderek zordur – için gayet anlaşılabilir nedenlerle – ciddiye böyle bir seçeneği düşünmek hazırlanmaktadır. Onlar her iki tarafla da temas var çünkü Daha da kötüsü, bir süre sonra böyle bir süreç başkanlık yapabildiğim sadece Rusya ve Çin olabilir, bu, yaklaşık gelmek hiç idi.
Yine de, Esad rejiminin en azından kısa vadede, acımasız aşırılıkları ağırlığı altında çökmeye muhtemeldir görünmüyor. Referandum Bu çıkmazdan dışarı bir yol sunuyor, ama şiddetin durması olmadan yapmak mümkün olacak – hem de lojistik ve muhalefet parçaları büyük olasılıkla boykot edecek çünkü. Ayrıca, referandum sözü siyasi geçiş sürecine nezaret, dürüst bir aracı olarak hareket mevcut hükümetin üzerine tamamen yapılanır. Bu, Humus kuşatmasına biten değil, gün planlanan referandum öncesi, yükseliyor, bir rejimden uzun bir sipariş görünüyor.
Suriye rejimi daha kaslı küresel ve bölgesel arkadaş ya da Rusya ve Çin müzakere seçeneğini terk tarafından dizginsiz kalırsa başarısız bir referandum karşısında ve Suudi Arabistan’da bir Arap bloku (Washington tarafından en azından zımnen desteklenen) yol açması muhtemeldir görünüyor silahlandırmak rakiplerini de. Yeni silah kesinlikle kendini daha iyi savunmak için bir kuşatma nüfus sağlayacak ederken, onlar da ayrıca Ekim 2011 yılında Esad tarafından tehdit “deprem” tahrik olabilir. Esad rejimi zaferi kararlı, hatta sadece, sırayla, bölgede patlayabilir bir görünüşteki zafer ile. Edilir
Dr Aliye Brahimi Ekonomi ve Siyaset Bilimi London School Research Fellow. Aynı zamanda Oxford Üniversitesi’nde Kıdemli Araştırmacı olduğunu. Eserleri ahlaki savaş için verilen gerekçelerin yanı sıra, cihad ideolojisi ve stratejisini inceler. Son kitabı Cihad ve Teröre Karşı Savaşı Sadece Savaşı’dır.
Twitter’da onu takip edin: @ aliabrahimi
George Joffe Araştırma Merkezi Üyesi ve Kings College, Londra Üniversitesi Coğrafya Profesörü Ziyaret olduğunu. O, Orta Doğu ve Kuzey Afrika uzmanı ve halen göçmen toplulukları ve trans / Avrupa’da ulusal şiddet arasındaki bağlantıları inceleyerek bir proje devreye girer. Ayrıca Uluslararası İlişkiler Merkezi’nin MPhil bir öğretim görevlisidir.
Bu makalede ifade edilen görüşler yazarın aittir ve El Cezire editoryal politikasını yansıtmamaktadır.
EL CEZİRE
BORS ARTI
